Ples kao životna radost – intervju u časopisu Lisa

kopija intervjua u casopisu Lisa sa Enisom Imamovic

Lisa, 13. januar 2012.

U današnje vreme kada se svi okrećemo Zapadu, jedna drevna veština Bliskog istoka osvojila je svet. Enisa Imamović, autorka knjige o orijentalnom plesu, igračica i instruktorka, uči nas da, kada se radi o umetnosti uživanja u životu, podela na Istok i Zapad zapravo i ne postoji.

Tekst: Ivanka Andrejević

Autorka knjige „Umetnost orijentalnog plesa” Beograđanka Enisa Imamović (34) oduvek se bavila igrom – baletom, flamenkom, latino plesovima. Ali kada je 2000. godine u Budimpešti otkrila lepotu orijentalnog plesa, to joj je promenilo život. U mađarskoj prestonici završila je Fitnes akademiju (Fitness Akadémia Budapest) na odseku za rekreativni sport. Po povratku u Beograd osnovala je plesni studio koji orijentalni ples promoviše kao umetnost, ali i kao oblik fitnesa zasnovan na klasičnom orijentalnom plesu.

Ženski ples

– Orijentalni ples je istovremeno i umetnost i zabava, i način izražavanja sopstvene ličnosti i stil života, ali takođe i vrsta sporta, odnosno fitnesa – kaže Enisa Imamović. – To je radost uživanja u harmoniji slobodnog pokreta i muzike, i u mogućnosti da se dobro osećamo u sopstvenom telu – što nas sve vodi oslobađanju od napetosti sličnom efektu meditacije, opuštanju i životnoj radosti. Jednom rečju – fizičkom i mentalnom zdravlju.

– Nastao je od narodnog plesa kao kolektivne zabave. To je prvenstveno ženski ples, dok muškarci na Istoku imaju svoje posebne igre. Ovaj ples je po meni čisto izražavanje životne radosti i uživanje u čarima zajednice sa drugima, sve neophodnije današnjem otuđenom čoveku.

Rođenje uz muziku i ples

„Etnograf i igračica Karolina Varga Diniku navodi priču Saudijke Farab Firdoz koja je 1937. prisustvovala porođaju rođake oko koje su se okupile ostale žene izvodeći određene plesne pokrete, koje je porodilja izvodila sa njima. Nakon porođaja izvođeni su drugi plesovi da proslave rođenje, kao i ponovljena kompleksnija verzija porođajnog plesa“ (Iz knjige „Umetnost orijentalnog plesa” Enise Imamović).

Ne morate da blještite

– Mojim učenicama nisu neophodni blještavi istočnjački kostimi, pojasevi i šalvare spuštene do ispod trbuha. Naprotiv, mogu da treniraju u najudobnijoj sportskoj odeći, mada preporučujem da se vezuje marama na bokovima jer naglašava plesni pokret i time olakšava njegovo savladavanje. Većini se dopadaju veoma privlačne marame sa „dukatima” koji zveckaju pri svakom zamahu kukova. Naravno, za neki eventualni nastup treba da imate lep kostim, ali to je već stvar izbora i ne odnosi se na rekreativnu aktivnost – objašnjava Enisa.

– Orijentalnim plesom može da se bavi gotovo svako, što i jeste njegova prednost kao vrste fitnesa. Podjednako dobro deluje na sve uzraste, od devojčica uzrasta 12-13 godina do zrelih žena. Potpuno je bezbedan i za starije jer ne opterećuje zglobove kao na primer džoging ili aerobik. A sa druge strane postepeno učvršćuje mišiće celog tela – od ruku i grudi, preko trbuha do nogu i mišića koji drže kičmu. Posebno je koristan za održanje tonusa unutrašnjih mišića karlice, što je za žene veoma važno, pa se preporučuje za olakšavanje tegoba kod PMS-a, menopauze, inkontencije i sličnih problema – a da ne govorimo o blagodetima psihičkog opuštanja boljeg od svake psihoterapije.

Za uživanje u ORIJENTALNOM PLESU nije vam potreban poseban KOSTIM niti istočnjački ambijent, a takođe ne morate da brinete ni ako NEMATE PARTNERA

Sloboda pokreta ili erotika

– Konzervativna sredina svakako koči slobodu izražavanja telom, pa mnoge žene brinu da su „predebele“, „premršave“ ili „prestare“ za bavljenje plesom. Tome doprinosi i široko rasprotranjena zabluda da je orijentalni ples specifična vrsta zavođenja. Verovatno da je uzrok popularni kostim sa obnaženim trbuhom i scene iz filmova i serija u kojima se prikazuje taj kliše zavodljive istočnjačke lepotice. Ali to predstavlja pre svega erotsku fantaziju Zapada, obnaženi trbuh nije obavezni deo orijentalnog plesa. U izvornom obliku ovaj ples, koji je nastao kao narodni a ne kao scenski, žene su plesale za svoj ćef u svojoj svakodnevnoj odeći – kaže Enisa.

Senzacija obnaženog stomaka privukla posetioce

Na Svetsku izložbu u Čikagu 1893. jedan od njenih promotera Sol Blum doveo je egzotičnu postavku „Ulice Kaira“ koja je uključivala i lepe orijentalne igračice. Kako bi privukao što više posetilaca njihov ples nazvao je „trbušni“, što je u to vreme predstavljalo pravu senzaciju. Tako je nastao danas široko usvojen pogrešni naziv belly dance („trbušni ples“).

RAKS ŠARKI, ORJANTAL, BELEDI, TRBUŠNI PLES, samo su neki od naziva različitog porekla ORIJENTALNOG PLESA

Prva ovakva knjiga kod nas

Sledeći svoju veliku inspiraciju i ljubav, Enisa Imamović napisala je knjigu „Umetnost orijentalnog plesa” koja sadrži istorijat i suštinu ovog popularnog fitnesa, prvu knjigu na ovu temu objavljenu kod nas (uključujući i prevode).
Sve informacije o knjizi i časovima plesa možete pronaći na sajtu www.umetnost-orijentalnog-plesa.info.

 

Zatvoreno za komentare.